Reklama

Reklama

Bakteryjne zapalenie opon mózgowo–rdzeniowych

Zwykle jest powikłaniem infekcji gardła, ucha, zatok, a nawet nieleczonej próchnicy. Jego ostre stadium może zagrażać życiu. Zobacz, jak rozpoznać i leczyć zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Przyczyny

Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych to choroba zakaźna, która zwykle jest powikłaniem innych infekcji toczących się w okolicy głowy: gardła, ucha środkowego i wewnętrznego, zatok przynosowych czy nieleczonej próchnicy, szczególnie zębów szczęki. 

Reklama

Może być także efektem drobnych zakażeń skóry okolicy nosa i wewnętrznego kącika oka oraz urazów głowy z pęknięciem kości czaszki, szczególnie jej podstawy; rzadziej jest wynikiem infekcji przenoszonej drogą krwi - dotyczy to głównie osób z obniżoną odpornością.

Najczęstszą bakterią wywołującą tę chorobę u dorosłych jest Neisseria meningitidis (potocznie zwana meningokokiem), inne często spotykane patogeny to paciorkowce. U dzieci dominują zakażenia Escherichia coli.

Bakterie przedostają się do wnętrza czaszki i namnażają w przestrzeni podpajęczej, co prowadzi do ostrej reakcji zapalnej. W jej wyniku dochodzi do podrażnienia opon mózgowo-rdzeniowych i obrzęku mózgu.

Rozpoznanie

Dominującym objawem jest ból głowy i karku oraz obecność tzw. objawów oponowych. 

Zwykle w celu potwierdzenia choroby wykorzystuje się dwa z nich.

Sztywność karku - lekarz próbuje przygiąć głowę chorego do klatki piersiowej. W normalnych warunkach broda powinna dotknąć do mostka, w przypadku dodatniego objawu nie jest to możliwe, a pacjent odczuwa silny ból z tyłu głowy i karku.

Objaw Kerniga - wywołuje się, podnosząc wyprostowane nogi chorego do góry. Za dodatnie objawy Kerniga uważa się niemożność uniesienia przez lekarza nóg oraz odczuwanie przez pacjenta silnego bólu promieniującego wzdłuż kręgosłupa do głowy.

Pozostałe objawy zapalenia to: nudności i wymioty, gorączka, pobudzenie lub nadmierna senność, zaburzenia kontaktu; istotnym objawem wskazującym na infekcję meningokokiem jest wysypka na tułowiu, głównie na brzuchu i klatce piersiowej. 

Dla potwierdzenia diagnozy konieczne jest nakłucie lędźwiowe. Lekarz pobiera płyn mózgowo-rdzeniowy, dzięki któremu możliwe jest wykonanie posiewu w celu rozpoznania bakterii odpowiedzialnej za infekcję. 

To pozwala na skuteczniejsze leczenie. Inne badania mają wartość pomocniczą.

Wykonuje się: tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny głowy, elektroencefalografię (EEG) oraz badania krwi, w których można stwierdzić cechy infekcji.

***Zobacz także***

Dowiedz się więcej na temat: zapalenie opon mózgowych

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje