Reklama

Reklama

Przejdź na stronę główną Interia.pl

Zięć w moim wieku

Córka się zakochała. Super, tylko dlaczego jej narzeczony jest w wieku rodziców? Ona nie widzi problemu, ty owszem. Czy wprowadzi w ich domu konserwatywne porządki? Potrafi być nowoczesnym ojcem? Na jak długo wystarczy mu życiowej energii? A jeśli na dodatek będzie chciał do ciebie mówić „mamo”. Tego byłoby za wiele!

Rozumiem go lepiej niż córka?

Elwira, mama Majki: Narzeczony starszy o 25 lat?! Córka przyprowadziła go w drugi dzień świąt. Janek, mój mąż, od początku był na nie. Nie pomogła informacja, że Aleks jest nauczycielem akademickim. I że zjawił się z bukietem i winem - wysoki, przystojny, uśmiechnięty. W dżinsach i golfie.

Reklama

Zaproponowałam przejście na ty. Ostatecznie dzielą nas tylko trzy lata. A jego i męża - rok. Bawił nas opowiadaniem o stażu w Stanach, Majka trzymała go za rękę. "To wyglądało, jakby się spoufalała z wujkiem Gienkiem. Jest nawet do niego podobny" - skwitował mąż.

- Aleks nie jest "wujkowaty", wygląda super - stwierdziłam. - Młodziej ode mnie?" - nastroszył się Janek. Niedługo po świętach Aleks się oświadczył. "Kochasz go? - zajrzałam  w oczy Majce. - Serce mi mówi, że będę  z nim szczęśliwa" - usłyszałam. 

Co miałam powiedzieć? Widziałam, że łączą ich zainteresowania, poczucie humoru i plany. On miał za granicą syna z dawnego związku, rozstał się z jego matką. Wypytywać o więcej nie wypadało, choć facet w jego wieku musiał mieć jakąś historię. "Kocham twoją córkę, będzie ze mną bezpieczna" - tym mnie ujął. Chciałam mu wierzyć.

Na ślub Majka wybrała sukienkę w różowym odcieniu. "To już nie idzie się do ołtarza w białej?" - jej narzeczony był skonsternowany. Ja też wolałabym białą. "Ale ty mnie rozumiesz, że w podróż poślubną wolałbym pojechać w Bieszczady, a nie do Tajlandii?" - szukał wsparcia. Rozumiałam. Aleks, tak jak ja, był harcerzem, też czytał Stachurę i miał gęsią skórkę, gdy usłyszał Autobiografię Perfectu. Zrozumiałam, że mam do niego kod dostępu, którego nie zna Majka. Fajnie nam się rozmawiało.

Na ślub Majki i Aleksa przyleciał jego syn z Nowego Jorku. "Ten amerykański przystojniak to jakby twój przyszywany wnuk?", zauważyła kuzynka. Żachnęłam się i kazałam, by zwracał się do mnie po imieniu. "Yes, grandma", roześmiał się, ale nie mogłam być zła, miał wdzięk i maniery po ojcu.

Aleks przepuszczał kobiety w drzwiach, nosił parasol nad Majką. Podobała mi się jego troskliwość, Majkę czasem... drażniła. "Chciała wrócić w nocy od przyjaciółki. Zaproponowałem, że ją odbiorę, ale mnie wyśmiała" - dzwonił rozżalony. Wytłumaczyłam, że Majka nie jest przyzwyczajona do takiego zachowania, mężczyźni w jej wieku rzadko są tak odpowiedzialni.

Mąż pochwalił Aleksa za troskę o naszą córkę, ale zirytowało go, że kupił sobie motocykl. "W jego wieku! Żeby się nie okazało, że młoda żona to lekarstwo na stary PESEL!" - marudził. Ale gdy Aleks zaproponował przejażdżkę harleyem, nie odmówił. Po powrocie sączyli razem whisky, Majka usiadła Aleksowi na kolanach, on ją objął zalotnie, a Janek... się zmieszał.

Westchnęłam w duchu: czemu mój mąż już się tak nie zachowuje? Czemu tak nie wygląda? Potem spojrzałam w lustro i pomyślałam, że też mogłabym kupić coś modnego, inaczej się uczesać... Kiedy córka i zięć powiedzieli, że regularnie biegają, kupiłam kijki do nordic walkingu. Potem oświadczyli, że biegną razem w półmaratonie. 

Mąż kpił, że Aleks nazajutrz nie wstanie z łóżka z powodu zakwasów, ale on był  w świetnej formie! A ja zapisałam się na fitness. Zauważyłam, że Aleks staje się dla mnie inspiracją. Gdy oznajmił, że chce budować dom, mąż wygłosił tyradę o pułapkach kredytowych. "Z pieniędzmi nie będzie problemu", stwierdził zięć, a Majka dorzuciła, że Aleks ma dobrą pozycję na uniwersytecie. Zrozumiałam, że imponuje jej doświadczenie męża, czuje się przy nim pewnie.

Ale Janek wciąż szukał dziury w całym. W końcu zapytałam, o co chodzi. "Boję się, że  ona zostanie sama albo że będzie jego opiekunką, gdy Aleks zacznie chorować - wyznał. - Wolałbym, żeby to mąż opiekował się nią. Rozumiesz?".  Rozumiałam. Jeśli urodzi się dziecko, czy Aleks zdąży wychować mojego wnuka?

"Musimy to zaakceptować", stwierdził Janek. Są i inne sytuacje, w których czujemy się niezręcznie. Niedawno wybrałam się z Aleksem do jubilera, żeby kupić Majce kolczyki na urodziny. W sklepie spotkaliśmy znajomego zięcia. "To Maciej, kolega z wydziału - powiedział Aleks. Potem wskazał na mnie: "A to jest moja...  - czekałam na coś w rodzaju «teściowa», «mama» - ...przyjaciółka" - dokończył  i uśmiechnął się ciepło. Zrobiło mi się miło, aż miałam ochotę go przytulić. Powstrzymałam się jednak. Nie wypada.

***Zobacz także***

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje