Reklama

Reklama

Przejdź na stronę główną Interia.pl

Przestań się oszukiwać

Każdy ma swoją historię, osobistą narrację, która decyduje o sposobie myślenia i podejmowania decyzji. Czasami pozornie nieistotne zdarzenie ma wpływ na całe życie. Tworzy się pewne ,,kłamstwo", na którym budujemy siebie i nasze zachowanie. Jak odnaleźć w sobie taką fałszywą narrację i świadomie ją zmienić zdradza dr John Sharp w swojej najnowszej książce ,,Odblokuj się".

Przeczytaj fragment książki dr. Johna Sharpa "Odblokuj się":

Reklama

Zaprezentuję ci mapę całego twojego umysłu - części, które znasz i te, których jeszcze nie jesteś świadom - a do tego kilka pomysłów na to, jak zmienić swoje myślenie (które w dużej części nie jest świadome), aby obnażyć i rozpoznać swoją fałszywą prawdę.(...)

Umysł świadomy to kwatera główna myśli, obejmująca funkcje wykonawcze, takie jak podejmowanie decyzji, planowanie, analiza, ocena, percepcja i siła woli. Twój świadomy umysł jest racjonalny, nie emocjonalny. To myśliciel, nie twórca.

Pamięć świadomego umysłu jest krótka. Potrafi sobie przypomnieć imiona osób, z którymi właśnie rozmawiasz, lub adres, pod który jedziesz, ale niekoniecznie twój własny numer telefonu lub nazwiska ludzi, z którymi miałeś spotkanie tydzień temu. Eksperci ustalili, że w krótkoterminowej świadomej pamięci możemy przechowywać jednocześnie tylko cztery myśli (lub - według mojego instruktora jogi - tylko jedną)3. Przykładowo, powiedzmy, że czytasz tę książkę w metrze. Twój świadomy mózg jest w stanie jednocześnie przyswajać słowa z jej stron, pilnować, ile przystanków zostało jeszcze do celu, wiedzieć, że się spóźniasz i czuć niechęć do nadmiernie wyperfumowanej kobiety obok - i tyle. Chociaż w ciągu jednego dnia może się w nim pojawić wiele tysięcy świadomych myśli, większość z nich jest przelotna, i związana z identyfikacją i klasyfikacją danych zmysłowych w celu interpretacji bezpośredniego otoczenia.

Myśl świadoma potrafi wybiegać daleko, ale brakuje jej głębi. Możesz być sprawny intelektualnie i zdolny do szybkiego i skutecznego przetwarzania informacji, również dotyczących trudnych i skomplikowanych tematów, takich jak trygonometria czy polityka krajów Środkowego Wschodu. Jednak niezależnie od tego, ile wiedzy zebrał twój świadomy umysł, stanowi on tylko wierzchołek góry lodowej - te 10% wyniesione nad poziom oceanu - twoich mentalnych i emocjonalnych możliwości. Ogromna rezerwa, o wiele większa i potężniejsza, spoczywa pod powierzchnią - nawet najwięksi intelektualiści mają w jej przypadku niewiele do powiedzenia. To ta część tak naprawdę kontroluje to, jak się zachowujesz i reagujesz na życie. Ludzie mogą myśleć, że to ich świadomy umysł rządzi, ale się mylą.

W tych 90proc. twojego umysłu, które są podświadome, duża część odpowiada za niepodległe woli funkcjonowanie fizyczne. Przykładowo, nie aktywujesz świadomie nadnerczy, aby wydzielały kortyzol, kiedy jesteś w stresie. Nie kontrolujesz świadomie bicia swojego serca ani odruchu mrugania. Podświadomość robi to automatycznie.

Pozostała część podświadomości to pamięć długotrwała - obejmująca również bolesne i zagrażające nam wspomnienia, które celowo głęboko ukrywamy i takie, które automatycznie i nieświadomie wypieramy - wszystkiego, czego doświadczyłeś od dnia narodzin, jak również snów, koszmarów sennych, nawyków i schematów myśli oraz zachowań. Miliard komórek i tysiące ścieżek neuronowych mózgu zapewniają mu nieograniczone możliwości długoterminowego przechowywania. W podświadomości rezyduje wszystko, co czujesz, wyobrażasz sobie, pamiętasz i czego nie potrafisz sobie przypomnieć. Ty sam nie wiesz, że to wszystko tam jest. Zapewne nie sądzisz, że zawartość podświadomości wpływa na twoje obecne, świadome wybory i działania. Tymczasem w istocie rzeczy to podświadomość "decyduje" niemal o każdym wyborze, emocjonalnej reakcji i działaniu, jakie podejmiesz.(...).

Trauma z dzieciństwa

Jak wspomniałem wcześniej, umysł świadomy to wierzchołek góry lodowej, a podświadomość to jej zanurzona reszta. Wyobrażam sobie granicę między świadomością i podświadomością jako porowatą membranę, która pozwala myślom i uczuciom z głębin przechodzić do interpretujących je myśli. Membrana ta jest najbardziej przenikalna, kiedy świadomy umysł odpoczywa albo kiedy jesteś zmęczony, wyjątkowo odprężony podczas medytacji czy modlitwy, pod wpływem pewnych narkotyków lub w śpiączce, marzysz lub poddajesz się hipnozie. Co ciekawe, podczas tych "przenikalnych" stanów świadomości jesteś też najbardziej kreatywny. To ma sens, ponieważ wyobraźnia ma swoją siedzibę w podświadomości.

Aby zyskać wgląd, musisz zanurzyć się w swoją podświadomość, aby znaleźć przebłyski wspomnień, uczuć i myśli dotyczących traumy, która dręczyła cię w dzieciństwie.

Ale co stanowi "traumę"?

Nie zawsze musi to być ważne wydarzenie. Mógł to być zdawałoby się drobny incydent, który wziąłeś sobie głęboko do serca. Nieporozumienie, obelga albo krzywda emocjonalna, która - w umyśle dziecka - osiągnęła nieproporcjonalne rozmiary. Niektórzy eksperci używają określenia "mikrotrauma" dla tych małych, zdawałoby się niewinnych zakłóceń, które zakorzeniają się i rozrastają w naszym umyśle. Seria mikrotraum, kiedy ta sama obelga czy krzywda powtarza się wielokrotnie, zwiększa ich wpływ.

Poważna trauma znana jest także pod nazwą "niekorzystnego doświadczenia z dzieciństwa" (ang. adverse childhood experience - ACE). Dowiedziono, że wydarzenia te są tak szkodliwe dla mózgu dziecka, że zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia chronicznych schorzeń i chorób umysłowych, agresywnych zachowań, a także padania ofiarą kolejnych prześladowań wiele lat później. W klasycznym badaniu z 1998 roku przeprowadzonym przez badaczy z Center for Disease Control i organizacji Kaiser Permanente, oceniono 10 ACE u 17 tysięcy badanych.

Te ACE to:
· Znęcanie się fizyczne.
· Znęcanie się emocjonalne.
· Molestowanie seksualne.
· Zaniedbania fizyczne.
· Zaniedbania emocjonalne.
· Rodzic lub inny domownik w depresji lub chory psychicznie.
· Rodzic lub inny domownik będący alkoholikiem lub narkomanem.
· Rodzic lub krewny w więzieniu.
· Oglądanie fizycznego znęcania się nad rodzicem.
· Utrata rodzica w rezultacie śmierci, rozwodu lub separacji.

Zgodnie z wynikami tych badań 64 proc. ich dorosłych uczestników - grupy zróżnicowanej pod względem rasowym i ekonomicznym - doświadczyło co najmniej jednego ACE (są oczywiście i inne - takie jak znęcanie się w szkole - których nie brano pod uwagę w tym badaniu). Jeśli stwierdzono jedno, istniało 87% prawdopodobieństwa, że będzie co najmniej jeszcze jedno lub więcej.

Możesz obliczyć poziom ACE dla siebie, dodając rodzaje traumy, których doświadczyłeś. Licz rodzaje, a nie konkretne wydarzenia; niezależnie od tego, czy znęcano się nad tobą emocjonalnie tylko raz, czy codziennie, to jeden punkt. Im wyższy twój wynik, tym większe ryzyko negatywnych skutków w wieku dorosłym, od palenia czy picia, przez depresję, lęki, utratę pracy czy rozwód, aż po dokonanie przestępstwa z użyciem przemocy lub padnięcie jego ofiarą. Życie ludzi z wynikiem 6 lub wyższym jest często o 20 lat krótsze niż tych, którzy nie doświadczyli takiej traumy. (...)

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje