Reklama

Reklama

Co robić, gdy zazdrość zatruwa życie

To naturalne, że zdarza się nam zazdrościć innym. Gdy jednak uczucie to pojawia się często i odbiera nam humor, pora stawić mu czoła.

1. Trudno mi zaakceptować, że mojej przyjaciółce lepiej się powodzi

Powiodło się jej. Zarabia teraz znacznie lepiej niż ty. Właśnie wybiera się na wakacje pod palmami, a ty wynajęłaś na tydzień skromny pokój na Mazurach. Dręczy cię powracające pytanie, dlaczego to ona ma tak dobrze. Porównujesz ciągle swoją rodzinę do jej rodziny, analizujesz wasze zarobki i to, co udało się wam osiągnąć. Nie potrafisz przyjąć od niej żadnego drobiazgu, nawet zwykłego zaproszenia na lody. Czujesz, że sytuacja zaczęła ci się wymykać spod kontroli. Łapiesz się nawet na myśli, że fajnie by było, gdyby jej wakacje okazały się klapą.

Reklama

Jak sobie z tym radzić? To, że przyjaciółce zaczęło się lepiej dziać, nie oznacza, że jesteś od niej gorsza! Choć to naturalne, że mogą pojawić się myśli: "Jak ona robi, że wszystko się jej udaje? Też bym tak chciała!". Ważne, by myśli te nie zaczęły rządzić twoim życiem. Bo wtedy zamienisz je w koszmar!

Powiedz sobie w duchu stanowczo: "Czas z tym skończyć, bo to wyniszczające uczucie!". Zacznij myśleć pozytywnie i weź los w swoje ręce. I ty możesz osiągnąć wiele, musisz tylko w to uwierzyć! Zamiast skręcać się z zazdrości, zgódź się, gdy koleżanka zaproponuje ci np. wyjście na obiad do restauracji i będzie chciała za ciebie zapłacić.

W relacjach z drugim człowiekiem trzeba nauczyć się brać, nie tylko dawać. Być może kiedyś sytuacja się odwróci i będziesz mogła się jej zrewanżować. Doceń wreszcie wszystko, co masz. Może twoja szafa nie jest pełna najmodniejszych i drogich ciuchów, za to zawsze ubierasz się z gustem i wszyscy prawią ci komplementy? Zrób listę wszystkich swoich zalet, osiągnięć i... idź do przodu, ciesząc się z sukcesów innych! Spróbuj, a zobaczysz, że to możliwe i nie takie trudne.

2. Ciągle podejrzewam, że mój mąż spotyka się z innymi kobietami

Wraca do domu z pracy późno i jeszcze przed pójściem spać odbiera telefony - zazwyczaj od kobiet. I choć zapewnia, że to tylko koleżanki z pracy, a rozmowy dotyczą spraw służbowych, w twojej głowie zapala się czerwone światło. Jest przystojnym mężczyzną, więc myślisz sobie, że stać go na inną, atrakcyjniejszą kobietę. Z uporem maniaka pytasz: "Kto dzwonił?", "Dlaczego znów tak długo byłeś w pracy?". Ale żadna odpowiedź tak naprawdę cię nie satysfakcjonuje, bo... odpowiadasz sobie sama: "Na pewno mnie zdradza!", choć nie masz na to racjonalnych dowodów! Mąż zapewnia, że cię kocha. Dba o dzieci, dom... No właśnie, dlaczego się go czepiasz?

Jak sobie z tym radzić? Taka zazdrość spowodowana jest zwykle brakiem wiary w siebie. Reszta to już sprawka wybujałej wyobraźni. Powiedz mężowi o swoich obawach. Być może w trakcie spokojnej, szczerej rozmowy dojdziesz do wniosku, że twój strach, spowodowany zazdrością o niego, ma wielkie oczy. Warto uświadomić sobie, że sceny zazdrości tylko zbliżają partnera do potencjalnego romansu na zasadzie samospełniającej się przepowiedni.

Popracuj nad swoją wyobraźnią. Kiedy czujesz, że myśli uciekają w niepożądanym kierunku, powiedz sobie: "Przecież nie mam niezbitych dowodów na to, że on ma romans". Postaraj się podnieść swoją samoocenę. Zazdrość narasta, kiedy nie jesteś pewna swojej wartości. Zapytaj męża, co w tobie lubi, co go pociąga. Nie zadręczaj się myślami typu: "On może mieć lepszą". Jeśli twierdzi, że to właśnie ty jesteś dla niego najważniejsza, daj mu szansę - uwierz w to!

Reklama

Reklama

Reklama