Przejdź na stronę główną Interia.pl

Dieta SCD: Dieta Specyficznych Węglowodanów

Dieta SCD (Specific Carbohydrate Diet, Dieta Specyficznych Węglowodanów) opracowana została przez doktora Sydneya Valentine Hassa, który dokładnie opisał ją w swojej książce "Breaking The Vicious Cycle: Intenstinal Health Through Diet" (Przełamanie błędnego koła: zdrowe jelita dzięki diecie).

Przeczytaj fragment książki "Jelito drażliwe. Leczenie dietą. 140 przepisów" Hanny Stolińskiej- Fiedorowicz:

Dieta SCD należy do diet eliminacyjnych, która niestety zawiera bardzo ograniczoną listę produktów dozwolonych. Należy pamiętać, że tak restrykcyjne diety eliminacyjne powinny być stosowane tylko w uzasadnionych przypadkach, kiedy schorzenie zostało potwierdzone wizytą u specjalisty i odpowiednimi badaniami. Przeciwwskazaniem do stosowania takich diet jest bezwzględnie: okres ciąży i karmienia piersią, wiek dziecięcy oraz podeszły. Dzieci, osoby starsze oraz kobiety ciężarne i matki karmiące są to grupy ryzyka, u których szczególnie należy dbać o zaspokojenie potrzeb żywieniowych.

Reklama

Przyjmowanie składników pokarmowych u dzieci z chorobą zapalną jelit na diecie SCD jest takie samo jak u dzieci zdrowych, ale nie oznacza to adekwatności z zalecanym spożyciem. Większość pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego odczuwa korzyści kliniczne z zastosowania diety SCD. Ściśle monitorowana dieta SCD traktowana jest jako skuteczna alternatywa i wspomaganie leczenia konwencjonalnego.

Eliminacja węglowodanów złożonych

Ideą diety SCD jest spożywanie takich produktów, które nie będą powodowały przerostu flory bakteryjnej a jednocześnie dostarczą takich składników, które pozwolą na zapoczątkowanie procesu regeneracji. Dieta ta polega na wyeliminowaniu każdego rodzaju cukru, za wyjątkiem monosacharydów - glukozy i fruktozy, których trawienie nie sprawia większości osób żadnych problemów. Nie są dozwolone natomiast między innymi węglowodany złożone, sacharoza, laktoza i skrobia. Cukry proste wchłaniane są w początkowym odcinku jelita, zaś złożone wymagają większej ilości enzymów trawiennych. Zdecydowanie dłużej pozostają w przewodzie pokarmowym, są więc pożywką dla bakterii patologicznie kolonizujących jelito grube. Niestrawione węglowodany pozostają w jelitach, a bakterie wykorzystują je do produkcji kwasów i toksyn, które uszkadzają nabłonek. Gdy bakterie namnażają się w jelicie cienkim, blokują enzymy trawiące węglowodany, hamują ich wchłanianie, co skutkuje wytwarzaniem śluzu i powstawaniem biegunek.

Nie należy mylić jednak diety specyficznych węglowodanów (SCD) z dietą Paleo czy protokołem autoimmunologicznym, których stosowanie w sytuacji zespołu jelita nadwrażliwego oraz SIBO nie jest opisane w żadnym badaniu naukowym. Nie należy dążyć również do tego, że dieta SCD będzie dietą niskowęglowodanową. Dieta ta znajduje zastosowanie w zespole jelita nadwrażliwego zarówno w jego postaci biegunkowej jak i zaparciowej, zespole SIBO oraz w innych chorobach zapalnych jelit. Ta dieta eliminacyjna ma na celu jak najbardziej odciążyć układ trawienny poprzez spożywanie przede wszystkim pokarmów dobrze ugotowanych, rozdrobnionych, a nawet zmiksowanych. Dlatego warto zaopatrzyć się w dobrej jakości blender, mikser, parowar, duży garnek i osobne deski do krojenia, aby uniknąć ewentualnego kontaktu zanieczyszczeń, np. glutenem. Taka ścisła dieta najdłużej może być stosowana przez 4-5 dni kiedy biegunki są mocno nasilone, ale w lżejszych przypadkach okres 2-3 dni uważa się za wystarczający. Potem dopiero przechodzi się na właściwą dietę SCD.

Ze względu na bardzo niską wartość energetyczną oraz zawartość witamin nie można stosować jej dłużej, gdyż grozi to dużym osłabieniem organizmu. Z tego też powodu na każdym etapie diety SCD konieczne jest stałe uzupełnianie płynów, najlepiej w postaci wody niegazowanej, naparu imbirowego oraz rosołu. Dieta SCD nie może być traktowana jako dieta redukcyjna, dlatego jeżeli czujemy bardzo duży głód, warto spożywać nawet 5-6 posiłków dziennie. Również silna chęć spożycia czegoś słodkiego, co szybko podniesie stężenie glukozy to częsty objaw pierwszych dni tej diety, ale bardzo ważne jest, aby przetrzymać ten moment. W tym czasie odradzana jest aktywność fizyczna, zalecany natomiast odpoczynek i relaks. Tym bardziej, że podczas pierwszej fazy diety mogą pojawić się nieprzyjemne objawy typu zmęczenie, gorączka, bóle głowy, wysypki, bóle mięśni, zmiany nastroju.

Należy bardzo dokładnie czytać składy produktów, gdyż nawet niewielkie odstępstwa od tej diety mogą zaburzyć jej terapeutyczny efekt. W pierwszej fazie spożywa się jedynie ugotowaną marchewkę, galaretki, rosół, mieloną chudą wołowinę, pierś kurczaka i indyka, świeże ryby, sok winogronowy, natkę pietruszki oraz cebulę i korzeń selera do przygotowania rosołu. Opcjonalnie, jeżeli są tolerowane, w tej fazie mogą występować również jajka. Naturalnie można wspierać się lukrecją, prawoślazem lekarskim, aloesem, kwasami omega-3 oraz L-glutaminą i witaminami A, C, E, D oraz cynkiem. Niektórzy naukowcy polecają również stosowanie probiotyków.

Listę produktów wskazanych w diecie znajdziesz na kolejnej stronie >>

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje