Reklama

Reklama

Moj dziadek ma raka

Czwartek, 11 marca 2010 (16:04)
Autor:
stefane
stefane

wlasnie zadzwonil moj tato wracajac od dziadkowego lekarza...
lekarz nie powiedzial dziadowi ze zmiany widoczne na USG i inne markery wskazuja na raka pluca prawego z przerzutami do zoladka...

Poryczalam sie cholera jasna...
i w takim stanie dziadek mial czekac do 18 marca na przyjecie do szpitala w Chodziezy na tomograf i inne badania...   na cal szczescie ojciec po politycznej lini zalatwil juz mu wszystko jutro na 7 rano... nie zmienia to faktu ze stan jest krytyczny... i nie wiem czy cos uda sie zrobic...  lekarz sugeruje usuniecie czesci prawego pluca... i chemie... dziadek ma 86 lat

 czuje sie bezsilna...

Przejdź na początek artykułu

Wasze komentarze (6)

Dodaj komentarz
  • 11.03.2010 (16:14)
    lucia
    10592
    ....przykro mi, Stefane...ale decyzja, nalezy do Twojed
    go Dziadka i lekarzy...moja Babcia, byla operowana, majac 91 lat... nie skonczylo sie, to dobrze. Trzeba powaznie porozmawiac z lekarzami... moze, leczyc bez inwazji chirurgicznej...przykro mi
  • 11.03.2010 (16:42)
    plath19
    2833
    Stefane, bardzo, bardzo mi przykro:((( nie wiem, co powiedziec... Przytulam! Trzymaj sie kochana!!
  • 11.03.2010 (17:29)
    maggieb
    1066
    przykro mi stefane, wazne by bylo tak, jak On chce, chyba powinien wiedziec...oby tylko lekarz nie chcial robic operacji w ramach eksperymentu "czy sie uda", ale na pewno twoi rodzice zadbaja o wszystko
  • 11.03.2010 (21:40)
    hanuta
    4
    ..nieodłączne ludzkie przeznaczenie...pracuje w hospicjum ...bzsilność wobec choroby,biurokracji...Może pokaze coś z innej strony?Może zamiast płakać,zamartwiać się i załamywać warto przeżyć zycie przy boku dziadka z uśmiechem na twarzy...To paradoks-ludzoie czasem dowiadujac się,ze są chorzy "umieraja"za zycia,a ak na prawde kazdego dnia i bez "raka"moze skonczyc sie ta nasza ziemska droga...Stefani zwolnij,idz z dziadkiem na spacer...porozmawiaj o starych czasach..zapewniam Cie,ze nie ma lekarstwa skuteczniejszego niz oparcie...Dziadek zapewne przezył ciekawe zycie,dozył pięknego wieku..moze nie warto skazywac Go na szpitalna zawieruchę..o ile nie cierpi oczywiście-jestem pewna,ze będąc z Wami,w domu szczęśliwy i godnie dozyje kresu swojej drogi,a to nieuniknione..niestety czeka nas wszystkich.Serdeczności.
  • 12.03.2010 (10:20)
    magducha
    1065
    Napisałam wczoraj komentarz, taki od serca, zaglądam dzisiaj z ciekawości, jak sobie radzisz - a tu brak...
    Nie chcę sie powtarzac, w zasadzie pięknie ujęła to hanuta. W takich chwilach nie pozostaje nam nic innego, jak wspierać chorego. To trudne, gdy naszymi uczuciami targają bunt, nadzieja i pogodzenie z losem. Trzymaj się!
  • 12.03.2010 (10:48)
    stefane
    6541
    dziekuje z wasze wsparcie, dobre slowa i i zrozmienie...