goodgirlproject

Abigail[quote user=~lola]Nie traktuję swego 17-letniego małżeństwa jak biznes, jesteśmy ze sobą bo chcemy być, ślubowaliśmy przed Bogiem w obecności świadków, rodziców, przyjaciół. Ludzie żyjący latami w konkubinacie uważają siebie za tych lepszych, bo nie potrzebują (wg nich) tego śmiesznego papierka. A to zdanie mnie rozwaliło: "Konkubinat jest gwarantem bezinteresowności w związku"........ Czyżby? Co mnie to obchodzi zresztą, każdy żyje jak mu dobrze, wygodnie i jak chce :))Konkubinat jest gwarantem bezinteresowności finansowej w związku.Podczas rozwodu ludzie traktują małżeństwo jak firmę która ogłosiła upadłość i chcą się pozabijać o to co zostało zapominają o tym ile kiedyś dla siebie znaczyli.Nikt nie ma możliwości przysiądz, że jakby coś poszło nie tak w naszym małżeństwie to potem nie będe chciał połknąć w całości moją byłą drugą połowe i wyssać z niej wszystko co możliwe , nawet ty Lola. Chęć zemsty jest często silniejsza niż miłość. W przypadku konkubinatu nie mamy takiej możliwości. Nie uważam aby przez to związek małżeński był czymś gorszym a stwierdzenie ,że nam nie jest potrzebny papierek do szczęścia rzeczywiście jest durną wymówką konkubinatu. Uważam , że nie z tego powodu ludzie wybierają taki sposób na życie.Ślub cywilny to wymysł człowieka aby łatwiej mu się żyło pod względem prawnym z drugim czlowiekiem a nie Boga.Dlaczego nie decydujemy się tylko na ślub kościelny?


Moze czas na komentarz autorki? ;) Zyje w konkubinacie od 10 lat i jak dotad nie wyparowala u mnie i partnera chec bycia razem. Porownujac do malzenstwa, ktore tez kiedys tam bylo moim udzialem, nadal twierdze, ze w konkubinacie jestesmy bardziej szczerzy. Dlaczego? Dlatego, ze brak sekundantow typu tesciowie, rodzina, takie zwiazku z natury rzeczy sa bardziej autonomiczne. Nie ma bata na glowa typu: nie wypada prac brudow w sadzie, albo co sobie pomysla jak sie rozwiode, przeciez wszyscy mowili, ze wygladamy na takich szczesliwych. Jednym slowem - w konkubiunacie mniej jest sekundantow. Dochodzi tez kwestia tego, ze jesli jestem niewierzaca, a pan/pani w USC jest dla mnie watpliwym autorytetem, to tak naprawde najwazniejszym jest by zachowac szcunek dla samego siebie, postepowac wedlug wlasnego barometru moralnego. Tak, zeby moc potem spojrzec sobie w oczy. Dla mnie nie wazny jest ksiadz czy urzednik, dlatego przed nimi nie slubuje - najwazniejszy jest szacunek do samej siebie.