Reklama

Reklama

Naprawdę się staram

Wtorek, 16 marca 2010 (19:43)
Aktualizacja: Niedziela, 3 lipca 2011 (18:32)
Autor:
adatoniewypada
adatoniewypada

 

Jestem jeszcze w pracy, to nie sprzyja spokojnemu pisaniu dziennika, ale chwila odpoczynku jest niezbedna. pozwole wiec uciec swoim myslom tutaj, w ten ciepły i przyjazny swiat Waszych Dziennikow

 

 

Dziekuje, za wszystkie zyczliwe wpisy, zwłaszcza te ostatnie wczorajszo-nocne  :). Nie chce, zeby to wygladało na fałszywa skromnosc, ale naprawde na nie, nie zasługuję. Zaraz to wyjasnię:

 

 

Ten dzienniki jest własną retrospekcą własnej duszy, własnego sumienia. Wiem, ze w zyciu robiłem różne rzeczy (nie były to naszczęscie jakies wielkie swinstwa, raczej takie drobne grzeszki , nie podlegajace, co prawda, pod kodeks karny ale  pod własny prywatny kodeks  wewnętrzny niestety już tak, a wynikajace chyba z głupoty)

 

 

Magducha piszesz o mojej wrażliwości. Wrazliwosc moja? Zdarzało mi sie krzywdzić najbliższe osoby w takich sytuacjach człowiek staje się zielony - to chyba ponownie z głupoty i wyrastają z powodu tej złości kolce. Staję się kaktusem, lepiej nie podchodzić. Na szczescie jak kaktus wole samotnie rosnąc na pustyni , wiec raczej uciekam od ludzi niz ich gnębię. Nie zauwazam wtedy tez, ze najblizsze osoby cierpią - wiec  nie tak do konca dobrze jest z moją wrazliwoscią. Po paru godzinach tego niepokoju, złosci z powodu jakiejs bzdury mija mi, ale wtedy pozostaje poczucie winy i kac moralny. Pozostaje tez pytanie : dlaczego najłatwiej krzywdzic osoby bliskie? Pozytywne jest to, ze chyba z wiekiem, takie sytuacje zdarzaja się duzo rzadziej. Ale nigdy nie wiemy co będzie dalej. Relacje między ludzkie są zawsze procesem, są zawsze "w drodze"  Mogę tylko powiedzieć, że naprawdę się staram 

 

 

Niech miarą mojej uczciwości wobec siebie  bedzie, jeśli zrobie coś czego będę się wstydził, czy przyznam się tutaj na portalu

 

 

 

 

Przejdź na początek artykułu

Wasze komentarze (5)

Dodaj komentarz
  • 16.03.2010 (19:52)
    lucia
    lucia
    12650
    ...mnie tez zdarza sie tzw "kac moralny" , na bledach sie uczymy, a najlatwiej, jest ranic najblizszych, bo podswiadomie wiemy, ze ci bliscy nam wybacza, ze maja poklady cierpliwosci i uczucia ... i dlatego, jest nam potem tak nieprzyjemnie, kiedy zlosc mija i rozum wraca na swoje miejsce....pozdrawiam
  • 16.03.2010 (20:19)
    yayoka
    84
    wrażliwcy tez moga ranic...najczęściej na wszelki wypadek
    pozdrawiam
  • 16.03.2010 (20:21)
    hanka57
    279
    Witaj! Jesteśmy ludźmi i wszyscy grzeszymy. I to czasami, ranimy najbliższych z premedytacją. Bo wiadomo - jak wyżej wspomniała Lucia - oni nam wybaczą. Może nie mamy do końca tej świadomości, ale działamy instynktownie.
    I grzeszyć jest rzeczą ludzką. Nie tylko Tobie zdarza się mieć moralnego kaca.
    Ale, dobrym jest to, że zdajemy sobie sprawę z naszych "świństewek". I to nas.... uszlachetnia.
    Buziaki.
  • 17.03.2010 (08:37)
    Korki
    Korki
    135
    podpisuję się obiema rękami pod słowami poprzedniczek. Emocje - rzecz ludzka, a to, że miewasz moralniaki świadczy własnie o tym, że masz w sobie wrażliwość. Gdybyś jej nie miał, nie zauważałbyś, że czasem jesteś nie w porządku i nie starałbyś się tego naprawić.
    pozdrowienia!
  • 17.03.2010 (14:07)
    magducha
    magducha
    1065
    Dobry Człowieku (tylko nie zaprzeczaj, bo w moim systemie wartościowania ludzi, zakładam z góry, że wszyscy są dobrzy), to, że masz odwagę przyznać się publicznie (choć anonimowo) do swoich słabości i grzechów - świadczy właśnie o Twojej wrażliwości. Nie każdego na to stać...ja zawsze wierzę, że należy przebaczać i o takie przeczenie można prosić innych. Wtedy życie staje się prostsze. Człowiek urodził się jako istota grzeszna i póki potrafi z tym walczyć, to jest nadzieja, że kiedyś powie sobie: "jestem szczęśliwym człowiekiem".