Reklama

Reklama

....

Sobota, 10 kwietnia 2010 (10:29)
Autor:
Korki
Korki

Sobota rano, 10 kwietnia.

Tkwię przed telewizorem, w szoku absolutnym, czując się prawie tak, jak podczas ataków na World Trade Centre. Szok i oszołomienie dziejącą się tragedią zapanuje pewnie nad całym moim dniem.

Rozbił się prezydencki samolot, wszyscy zginęli. To aż nieprawdopodobne, ale się dzieje... Ministrowie, kancelarie, szefowie ważnych instystucji i para prezydencka zginęli... razem ponad 100 osób.... Nie jestem ani zwierzęciem politycznym, z fascynacją śledzącym świat polskiej polityki. Nie jestem zwolennikiem prawicy i nie głosowałam na Lecha Kaczyńskiego, ale z powodów czysto ludzkich, serce mi się ścisnęło i tak zostało. Niesłychanie niesłychanie mi żal.

 W Katyniu nad grobami żolnierzy  ludzie modlą się już za inne dusze.

Mój mały móżdżek nie ogarnia takich sytuacji. Tu taka symboliczna uroczystość, groby katyńskie i 1,5 km od Lasu Katyńskiego rozbija się samolot prezydenta RP. , Ginie mnóstwo najważniejszych osób w państwie, mnóstwo urzędów nagle zostało pustych, ale to nie jest przede wszystkim trzęsienie ziemi w państwie, ale wielka ludzka tragedia. Cholera, jakoś trudno mi się pozbierać...

Przejdź na początek artykułu

Wasze komentarze (3)

Dodaj komentarz