Pokaż mi swoją szafę

Zdjęcie

Każda z nich znalazła inny sposób na modny wygląd i wypełnienie szafy  

/Marcin Kempski /Twój Styl

Mania przerabiania

Było dobre? Będzie lepsze. Ona lubi zmiany i przeróbki. Pokazuje swoją modę na blogu, podpowiada, jak nadawać rzeczom nowy charakter. Szyje na maszynie albo ręcznie. Bez naparstka! Magda trzyma ubrania w dwóch szafach, na półkach i w wielkiej walizie. Liczy: – Samych spódnic mam około pięćdziesięciu, wszystkich rzeczy – może trzysta sztuk... Skończyła w tym roku politologię w Krakowie. – To miasto jest jak Londyn, kolorowe, ekstrawaganckie.

W Tarnowie ubrana w oryginalne rzeczy czułam się zawsze jak dziwaczka – opowiada. Pochodzi z rodziny krawieckiej. – Dziadek szył garnitury, był perfekcjonistą, na spodnie czekało się u niego trzy miesiące! Ja jedną rzecz przerabiam w dwie godziny... Jej warsztat: sterty kolorowych pudełek z nićmi, guzikami, tasiemkami, igłami. Bateria nożyczek i... ani jednego naparstka.

– Szanuję stary przesąd krawców: gdy się ukłujesz, ciuch będzie udany – śmieje się Magda. Pokazuje kolorową chustę. – Jak od Hermesa, prawda? Charakterystyczny wzór – nadrukowane marynarskie pasy, sznury. To była wielka spódnica. Znalazłam ją w second-handzie i przerobiłam na ogromny szal.

Moja talia ma wymagania

Magda nie chodzi do popularnych sklepów sieciowych. – Tam masz ubrania z poliestru albo z toksycznie barwionej bawełny. Powinno się ją uprać przed włożeniem, a wtedy z ciucha zrobi się spadochron – kręci głową.

Myszkuje w sklepach z używaną odzieżą, w szafach mamy i babci. Chodzi jej o materiał: wełna, jedwab, czysta bawełna. Co do szycia, ma dwie zasady: – Pierwsza: prosta forma. Druga: moje ubranie musi podkreślać figurę. Mam duży biust i pupę jak Jennifer Lopez, ale wąską talię, chcę ją eksponować. Potrzebuję spódnic z podwyższonym stanem – opowiada. Bezskutecznie szuka takich w sklepach. Więc... – Podrasowałam kupioną za grosze używaną „kloszówkę” Fendi i spódnicę od Karla Lagerfelda.

Mój ostatni powód do dumy: koszulowa bluzka z jedwabiu w kolorze koralowym, od której odprułam kieszenie, żeby nie podkreślały biustu, i rozprułam rękawy na ramionach. Odsłonięte są dzisiaj bardzo modne.

Zdjęcie

Magdalena Dubiel. Wnuczka krawca. Jej zasada nr 1 - prosta forma. I najlepszy materiał.

/Marcin Kempski /Twój Styl

Mądra moda

Nowy numer australijskiego „Vogue’a”. – Piękna, genialna! – Magda zachwyca się okładką, na której pozuje Robyn Lawley, dziewczyna w rozmiarze L. Popiera takie kampanie na blogu, który prowadzi. Nazwała go „Pani Antywieszakowa”. – To mój prywatny manifest przeciw kultowi wychudzonych modelek - tłumaczy. Zresztą pod innym względem też próbuje być świadoma.

Nie kupuje ubrań z metką "Made in China". - Interesują mnie idee alterglobalistyczne. Może to utopia, ale jestem dumna z tych zasad - mówi. Lansuje pomysły związane z ekologiczną modą. - Jest takie zjawisko "trashion" (od trash - śmieci i fashion - moda).

Nie wyrzucasz, wykorzystujesz: skrawki materiałów, plastiki, metalowe drobiazgi. Sama wykorzystałam do zrobienia naszyjnika zawleczki od puszek po napojach - wygrał w konkursie jednego z portali eko - chwali się Magda. Ale zastrzega: nie jest zakręconą fashionistką. - Po prostu uwielbiam się przebierać. Jednego dnia jestem dziewczyną hippie, drugiego "pin-up girl". Ale zawsze to ja - Pani Antywieszakowa.

Duuużo taniej

Magda Kuszewska. Ma 31 lat, warszawianka, dziennikarka.

Wie kiedy, gdzie, o której. Bawią ją wyprzedaże. Nie zamierza przepłacać, a lubi dobre rzeczy. Uważa, że to się da pogodzić. Rok 1995, Szwecja. Magda z przyjaciółką na wakacjach u bogatego wujka tej drugiej. Malują płot. Wujek z uznaniem oblicza: 150 metrów. - Zapłacił nam kilka razy więcej niż się należało. Pojechałyśmy na zakupy. Pierwszy raz w życiu zobaczyłam plakaty z napisem "wyprzedaż". Wróciłyśmy do domu z pełnymi torbami, a wydałyśmy niewiele. Tak zakochałam się w kupowaniu po obniżonych cenach - wspomina Magda.

Czytaj dalej.