Niepożądane pożądanie

Zdjęcie

Ta para jest klasycznym przykładem pułapki, jaką zastawia na nas pożądanie  

/Getty Images/Flash Press Media

Widzę ich, jak sztucznie uśmiechnięci idą pod rękę do gmachu nowojorskiego sądu. On - Dominique Strauss-Kahn, jeden z najbardziej wpływowych mężczyzn świata, ona - Anne Sinclair, znakomita dziennikarka, dziedziczka kolosalnej fortuny swojego dziadka Paula Rosenberga, marszanda Picassa, kolekcjonera Moneta i Matisse'a.

Ta para jest dla mnie klasycznym przykładem pułapki, jaką zastawia na nas pożądanie. Strauss-Kahn (zwolniony za kaucją z amerykańskiego aresztu), kandydat w wyborach prezydenckich Francji, musi pożegnać się z marzeniami o sprawowaniu funkcji publicznych. Polityczne otoczenie nie rozprawiło się zawczasu z brakiem kontroli lidera nad własną seksualnością.

Sam zainteresowany chyba widział w sobie bardziej zamożnego amanta niż prymitywnego agresora. Jego żona również nie kwapiła się, by coś z tym zrobić. Informowana o ekscesach natychmiast wstawała od stołu, opuszczając towarzystwo. A więc w tym burzliwym związku nie tylko on miał problemz pożądaniem sprawiającym zarówno przyjemność, jak i kłopoty.

Sinclair z miłości do Strauss-Kahna, ówczesnego szeregowego deputowanego, rozwiodła się i zrezygnowała z autorskiego programu nadawanego w publicznej telewizji w najlepszym czasie antenowym. Od blasku dziennikarskiej sławy wolała życie w cieniu męża. Stała się również jego osobistym bankierem, umożliwiła mu polityczną karierę i trwała obok mimo licznych zdrad.

Cóż, jak mówią Włosi: pożądanie to największy z lwów. Ale to powiedzenie nabiera całkiem innego charakteru w przypadku Anne Sinclair, która lwią część swojej osobistej fortuny poświęci na ratowanie wiarołomnego męża przed amerykańskim wymiarem sprawiedliwości. Ta historia nie jest odosobniona.

Doniesienia o seksaferach nie należą do rzadkości. Seksualny agresor to coraz częściej wcale nie psychopatyczny wyrzutek społeczeństwa czający się w ciemnej bramie. Psychologiczny profil gwałciciela pokrywa się z miło wyglądającym mężczyzną, który nie ma żadnych problemów z nawiązywaniem kontaktów z kobietami, również tych intymnych. Dlaczego wymusza seks, ryzykując konflikt z prawem, skoro przy odrobinie zachodu mógłby go dostać bez stosowania przemocy?

Niektórzy terapeuci mówią o wtórnym zespole Aspergera. W odróżnieniu od pierwotnego, polegającego na neurologicznej niezdolności do wchodzenia w relacje emocjonalne, ten rozwija się na bazie długotrwałego uzależnienia od adrenaliny. Duże pieniądze, biznesowe sukcesy, kolejne erotyczne podboje - wszystko to silnie koncentruje na celu. Z czasem tym celem staje się też kobieta. Trzeba ją zdobyć jak najszybciej, na skróty, bez pytania o zgodę, bez tworzenia bliskości, bez wczuwania się w jej pragnienia. Zamiast uwodzenia jest przymus.

Namierzenie pokusy automatycznie wyłącza samokontrolę. "Nie takie rzeczy mi się udawały, to i to ujdzie płazem. W razie czego zawsze mogę wyjąć portfel i zadośćuczynić. Chyba mogę sobie sprawić przyjemność, jestem tego wart". Zasada samczej agresywnej dominacji działa na podwładną, pokojówkę, opiekunkę do dziecka. Kobieta wzbudzająca pożądanie to erotyczna przekąska, łatwo dostępny środek rozładowujący napięcie. Seks jak krakers - jest na wyciągnięcie ręki.

Na łamach francuskiego dziennika "Le Figaro" przypadek Strauss-Kahna wywołał dyskusję: kto jest uwodzicielem, a kto gwałcicielem? Profesor Jean-Pierre Olié ze znanego paryskiego Szpitala Świętej Anny wyjaśniał, że uwodziciel pragnie sprawić dobre wrażenie, chce, by kobieta czuła się w jego obecności miło i bezpiecznie. Natomiast gwałciciel nie zważa na nastrój, nie obchodzi go, jakie zrobi wrażenie.

Osobiście uważam, że rozgrzeszanie mężczyzn jest niestosowną dyskusją. Liczą się odczucia ofiary, a nie intencje i maniery agresora. Nie można kogoś szarmancko zgwałcić czy molestować, stosując się do zasad savoir-vivre'u.

Kserokopiarka czy leżanka?

Kobieta nietykalna to kobieta bezpieczna. Jeżeli oddamy pole sekskłusownikowi, wcześniej czy później wpadniemy w sidła własnej bezradności. Warto mieć świadomość, że dla niektórych kolegów z pracy bliskość emocjonalna oznacza przyzwolenie na bliskość fizyczną. Gdy się wspieramy i zwierzamy również z problemów domowych, seks może być postrzegany jako kolejny etap uczuciowej zażyłości.

Poufałość jest rozumiana nie jako budowanie kumpelskiej sztamy, ale jako gra wstępna. To, co my odbierzemy jako wykorzystanie chwili słabości, znajomy nazwie naturalną konsekwencją wydarzeń. - Po co dałaś się głaskać po ręku? - Byłam smutna. - Akurat! Jeżeli nawet, to nie trzeba było mi na to pozwolić. Chyba wyczułaś, że mi się podobasz.

Co dziesiąta osoba czuje się molestowana seksualnie w miejscu pracy. W większości przypadków nie są to jednorazowe incydenty, ale cały szereg gestów, pożądliwych spojrzeń, niewybrednych komplementów. Im dłużej akceptujemy takie zachowanie, tym trudniej się z tej sieci wyplątać. Dlatego tak ważne jest natychmiastowe reagowanie.

Kiedy sytuacja nam nie odpowiada, dajmy temu stanowczy wyraz. Zwlekanie i wysyłanie podwójnych komunikatów tylko pogorszy sprawę. Często jednak my, kobiety, mówimy "nie" w taki sposób, że jest ono brane za przekorne "tak". Odmowa i opór nie kojarzą się jednoznacznie mężczyźnie z zakazem, częściej z elementem kuszenia.