Przejdź na stronę główną Interia.pl

Krwi powinno być dużo

Dziewczyna z Wrocławia, którą marzenia zaniosły do Londynu, dziś jest jedną z najlepszych specjalistek od filmowych efektów specjalnych. Ze Stevenem Spielbergiem pracowała na planie "Czasu wojny", a teraz przebija się w zwariowanym świecie mody. Justyna Dobrowolska - to nazwisko warto zapamiętać.

Sok z buraka jest już passé, bo pozostawia na skórze plamy. Sztuczna krew jest droga, można więc ją zastąpić mieszanką domowej roboty - wystarczy miód, mąka, czerwony i niebieski barwnik, a dla uzyskania efektu "wychodzącego mięsa" garść rozgniecionych płatków kukurydzianych. Co innego poparzenia - tu przyda się rozpuszczona żelatyna zmieszana z watą, którą trzeba rozprowadzić na ciele, dodając na końcu różowoczerwoną warstwę farby.

Odsłona pierwsza. Witamy w Anglii

Reklama

"Zabawa" w Londyńczyka rozpoczyna się dla Justyny Dobrowolskiej wcześnie, bo zaraz po egzaminie dojrzałości. Przedtem były marzenia o szkole aktorskiej, ale tydzień to zbyt krótko, by solidnie przygotować się do egzaminów wstępnych, a tylko tyle czasu miałaby na naukę od momentu zdania matury. Do tego jeszcze dochodzi tęsknota za siostrą, która wyjechała rok wcześniej, i potrzeba, by zwyczajnie "coś w tym życiu odmienić".

Pierwsze miesiące na Wyspach do łatwych nie należą - udaje się zdobyć adresy dwóch domów do sprzątania, ale zarobki ledwie starczają na czynsz. Przed rodzicami trzyma jednak fason, bo duma nie pozwala, żeby było inaczej. Nie tęskni, bo emigracja daje poczucie odpowiedzialności za własne czyny. Właśnie teraz naprawdę czuje, że staje się dorosła.

Znajduje pracę w restauracji. Jako kelnerka angielski szlifuje w "rzeczywistych sytuacjach", nabierając coraz większej pewności siebie i czując się coraz bardziej "na swoim". Stać ją już na częstsze przyloty do Polski, egzotyczne wakacje, do momentu aż... łapie doła. Uświadamia sobie, że nadal potrzeba jej wysoko postawionej poprzeczki, i wtedy, przez przypadek, trafia na kurs makijażystki-wizażystki. 

Odsłona druga. Tatuś

Nie "tata", ale "tatuś" - tak zawsze nazywały go z siostrą. Początkowo złości się na myśl o szokujących pomysłach córki, która w trakcie kolejnych pobytów w Polsce umila sobie czas coraz to nowymi sesjami fotograficznymi w gronie przyjaciół (kolega, który studiuje fotografię, za każdym razem prosi Justynę o pomoc przy charakteryzacji).

W końcu jednak daje się przekonać, bo rozumie, że nie o fascynację brzydotą czy złem tutaj chodzi, lecz o artystyczną prowokację. Kibicuje Justynie, na plany zdjęciowe dostarcza jej znalezione klatki czy druty, bo rekwizytów nigdy dość. Po jego śmierci na plecach Justyny pojawia się słowo "tatuś".

Jeszcze kiedy miał się dobrze, długo oswajała go z myślą, że chciałaby mieć tatuaż. Na początku był sprzeciw, potem przyszły zrozumienie i przyzwolenie. Tatuaż na plecach to projekt Justyny, taki z potrzeby serca...

Odsłona trzecia. Pokochać siniaki

Szkoła pochłania ją do reszty - tonie w książkach historycznych, pisze eseje na temat mody i sposobów uczesania na przestrzeni wieków. Zanim na dobre zajmie się makijażem, musi poznać tajniki upiększania stosowane przez nasze prababki - robi sobie okłady z torebek po herbacie, żeby przekonać się, jak sprawdza się taka "opalenizna".

Najbardziej jednak wciągają ją efekty specjalne, choć już w trakcie warsztatów trzeba przebrnąć przez analizę zdjęć zmasakrowanych ludzi. Z namaszczeniem obserwuje własne siniaki - ich zabarwienie przez pierwsze godziny i następne dni - to pozwoli na profesjonalne przygotowanie potłuczeń i ran do kolejnego egzaminu. Podczas sesji zdjęciowych w opuszczonych fabrykach bierze już na siebie całą oprawę artystyczną - paznokcie, włosy i "upiorny" makijaż.

Odsłona czwarta. Horror

Jeszcze w trakcie studiów poznaje Sarę Mathieson i Iana Morse’a, którzy zawodowo zajmują się make-upem i efektami specjalnymi. Tym dwóm osobom zawdzięcza bardzo wiele - to oni wciągają Justynę do pracy przy znanych produkcjach, głównie horrorach. Początkowo chodzi o jednorazowe "przysługi", czasami o zastępstwa, jednak Justyna uświadamia sobie, że w tym biznesie liczą się nie tylko talent, ale i znajomości, tak więc nigdy nie odmawia i przyjmuje najtrudniejsze zlecenia.

Ludzie mają do niej zaufanie, bo jest zawsze perfekcyjnie przygotowana - tu nie wystarczy bogata wyobraźnia, potrzeba też szczegółowego scenariusza: charakteryzatorka musi wiedzieć, z której strony pada cios, zanim zabierze się do "upiększania". Potrafi przez piętnaście godzin bez przerwy pracować na planie, w deszczu i błocie.

Jej portfolio systematycznie się wypełnia, a telefon dzwoni coraz częściej. Przy pracy nad "Psychosis" Rega Travissa jest już szefową zespołu i ma własną asystentkę. Staje się "nadworną" makijażystką jednego z głównych bohaterów - Justina Hawkinsa, na co dzień frontmana grupy The Darkness.

Odsłona piąta. "Londyńczycy"

Ewa Popiołek pojawia się na Wyspach, bo ma w planach napisanie scenariusza serialu i poszukuje prawdziwych historii, które posłużyłyby za pierwowzór. Serial ten ma opowiadać o życiu Polaków na obczyźnie. Trafia do koleżanki Justyny, a ta namawia dziewczynę na rozmowę. Perypetie Justyny Dobrowolskiej stają się inspiracją do stworzenia postaci Joanny, którą zagra Natalia Rybicka.

Dziewczyny spotykają się na premierze w Londynie. Justynie udaje się obejrzeć tylko dwa pierwsze odcinki. W Internecie czyta na temat serialu rozmaite komentarze - przeważają głosy niedowiarków, według których "Polak w Anglii daleko nie zajdzie, a film pokazuje wydumany, przekolorowany świat".

Odsłona szósta. Koń, jaki jest...

Justyna jest przekonana, że chodzi o silikon. O konia z silikonu, któremu trzeba będzie przyprawić grzywę lub wyrzeźbić nozdrza. To pierwsza myśl, jaka przychodzi jej do głowy, kiedy Ian Morse dzwoni do niej z propozycją pracy przy kolejnym filmie. Warunek jest jeden - musi znać się na koniach i je lubić. W dzieciństwie jeździła konno, tak więc nie waha się ani chwili.

W drodze na plan okazuje się, że to film Stevena Spielberga i że Justyna ma się zająć charakteryzacją głównego bohatera, czyli... konia Joeya, no i że nie o jednego konia tu chodzi, lecz o kilkanaście różnych, grających tę samą pierwszoplanową rolę. Rumaki przyjechały z odległych krajów. 

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje