Kryptonim: żona

Zdjęcie

Przed sobą nie musimy niczego udawać...  

/© Bauer

Przyjaciółka podsuwa inny trop: "Skoro nie sypia z tobą, chodzi na dziwki. Żeby potwierdzić się jako mężczyzna. Przed nimi, w przeciwieństwie do ciebie, nie obawia się porażki". Beata nie wierzy. Ale sprawdza. Śledztwo nie jest trudne. W komputerze odkrywa archiwum czatu - seksualny, prymitywny i wulgarny dialog z wieloma kobietami. Boli. Wieczorem przesyła Mateuszowi maila z fragmentami rozmów. "Czego mi brak?", pyta zrozpaczona. On nie odpowiada, nie odbiera telefonów. W końcu sms: "Porozmawiamy, gdy wrócę".

Kiedy przeprasza, obsypuje komplementami, płacze, Beata ostatni raz wierzy, że się uda. Że ich małżeństwo to nie atrapa. Przecież przysięgali przed Bogiem. To argument, wobec którego oboje są bezbronni. Mateusz: "Bywam impotentem, bałem się przed tobą ośmieszyć. Stąd obce, nic nieznaczące kobiety". Beata chce usłyszeć każde z tych słów. I kolejne: "Kocham cię jak nikogo. Bardzo pragnę dziecka". "Ja też", mówi ona. "Ale jak mam zajść w ciążę, skoro nie sypiamy ze sobą?". "Daj mi jeszcze szansę" błaga Mateusz. "Chcę być ojcem".

Beata: - Dziś wiem, że za wszelką cenę sam chciał uwierzyć, że wszystko z nim jest w porządku. A ja dałam się nabrać. Po rozmowie, która przynosi Beacie tyle nadziei, Mateusz unika seksu przez następne... dwa lata. "Daj spokój. Przecież teraz jedziemy na Zanzibar. Potem znikam na kontrakt w Dubaju. To nie czas na dziecko". Ostatni raz Beata pyta w swoje 40. urodziny: "Może teraz?". Mateusz odwraca wzrok. Beata ma dziś 42 lata. - Już wiem, że nie będę mamą - mówi ze smutkiem.

Pogodzona

Rok temu. Impreza w znanym klubie w Warszawie. Wśród VIP-ów wielu homoseksualistów. Beata szykuje zasadzkę. Pomaga nie byle kto, bo artysta o wyglądzie Ruperta Everetta. Zdeklarowany gej. Zabawa jak w "Niebezpiecznych związkach". "Spróbuj uwieść mojego męża", prosi. "Muszę znać prawdę".

- To było jak czekanie na wynik testu - mówi dziś. - Był pozytywny. Mateusz połknął haczyk. Znajomy nie pozostawiał wątpliwości. "Poszliśmy na całość", napisał w esemesie. Dzień po "teście" Beatę odwiedza przyjaciółka Zosia. Pomaga podjąć decyzję. Separacja? Życie w kłamstwie? Okrutny kompromis? Beata się buntuje: "Nic dla ciebie nie znaczy przysięga w kościele?". "A dla ciebie?". Beata pęka. Przyznaje: - Jestem słaba. Nie umiem żyć sama. "Przecież jesteś sama", prowokuje Zosia.

- Dzwonimy do siebie co dzień. A tak? Nawet telefon zamilknie. Dlaczego mam rezygnować z wyjazdów do St. Moritz, publicznych komplementów, trzymania za rękę, choćby na pokaz. Obok mnie inteligentny, zabawny, troskliwy facet. Może mnie nie kocha. Ale bardzo lubi! Szklanką z mojito Beata wznosi toast: "Za mojego ukochanego... przyjaciela!".

- Wiem, że Mateusz pomoże w każdej sytuacji. Tak się troszczył, kiedy moja bratanica zachorowała na białaczkę - przekonuje Zosię. - Jest ze mnie dumny, wiem, że mnie potrzebuje. A że nie pożąda... I tak wiele dostaję... Skoro nie mam dziecka, będę miała superżycie. Wyjazdy. Kochanków. Dużo kochanków. Wystarczy, że ty będziesz matką Polką, ja zostanę najlepszą ciocią - mówi niby-żartem do przyjaciółki.

Małżeństwo to interes

Beata była przy Zosi w czasie każdego z jej trzech porodów. Razem spędzają wszystkie wakacje. I święta, jeśli Mateusz ma swoje plany. Beata spełnia się jako "mama" przy dzieciach przyjaciółki. - "Mąż i żona" - mówią o sobie żartem. - Ale to "białe małżeństwo". Kolejne w mojej karierze - ironizuje Beata.

Znajomi, rodzina nadal wierzą w siłę miłości Mateusza i Beaty. Albo udają, że wierzą. Beata już wie, że osoby o przeciwnej orientacji seksualnej często tworzą związek, który uchodzi za wzorowy. Oprócz przyjaciółki tylko jedna osoba podaje w wątpliwość ten obraz szczęścia. Teściowa podczas piątej rocznicy ślubu, po kilku kieliszkach wina, wyznaje: "Beatko, nie wiem, jak ci dziękować. Tyle lat czułam, że z Mateuszem jest coś nie tak. Wiesz, on nie zauważał kobiet. Może czekał na ciebie...".

Beata oddycha z ulgą. Nie jest kobietą przegraną. Nawet jeśli to pozór, za którym kryje się drugie życie. Ostatnio na wielkim lustrze w jej łazience pojawił się namalowany szminką akt. "Popatrz, jaka jesteś piękna", napisał Marco. To hiszpański malarz, któremu Beata przygotowuje w Polsce wystawę. Cudowny kochanek. - Przypomniałam sobie to uczucie, kiedy po długiej nocy boli cię całe ciało. I to jest boski ból - rozpromienia się.

A kiedy Marco pyta: "Dlaczego z nim jesteś?", odpowiada żartem: "Nie wiesz, że przeciwieństwa się przyciągają? On jest homo, ja hetero". Prawda jest inna. Odkąd Beata podjęła decyzję, że wybiera kompromis, nie chce już analizować swojego związku. - Wolę mieć homoseksualnego przyjaciela u boku niż heterowroga - mówi. - Związek to także interes. Dawanie i branie. Interpretacja zależy od ciebie. Poza tym... rozglądam się wokół. Nie znam ani jednej prawdziwie szczęśliwej pary. Rozwody, łzy, dramaty, cierpienie. Zawiedzione zaufanie. A my trwamy. I tej wersji się trzymam - dodaje.

Marta Bednarska

Twój STYL 7/2010