30maj (6)

Dzięki, Jolu! I mnie tu dawno nie było... .:-)
I wcale mi się nie podoba, jak już Ci wielokrotnie powtarzałam, ten Twój przedłużający się czas osamotnienia, smutku i apatii.
Martwię się o Ciebie. Naprawdę.
Buziaki przesyłam wciąż niedzielne.

Pozdrawiam cieplo!Nie smuc sie.. Bedzie dobrze.. bo byc musi, jak ja to sobie zawsze powtarzam:) Ciesze sie, ze jestes:)

Jolki są silne, nie zapomnij o tym:)