Upadek wojownika (24)

Fajny doradca, który po usłyszeniu imienia i nazwiska opowiada byle komu przez telefon sytuację życiową Kowalskiego... brawo!!

Kolejna łzawa historyjka wycięta z telenoweli. O zranionym mężczyźnie o dzielnej kobiecie która przejmuje obowiązki żywiciela rodziny, o tłumaczu języka japońskiego, o prestiżowej pracy w korporacji. Stek bzdur!!! W przygodach Kubusia Puchatka jest więcej finezji i tzw. życiowej prawdy niż w tym "komediodramacie".

Ja miałem problem z robotą, zaraz po studiach nie było pracy nigdzie. Faktycznie pojawiało się coś takiego jak depresja, ale najważniejsze chłodno wyliczyć że jakakolwiek praca jest lepsza niż żadna. Zaraz po studiach na rynku pracy było dno. Prawie udało mi się coś załatwić to pojawiło się wojsko. Po wojsku na jesień znowu brak perspektyw, ale znalazłem coś za 700zł w komórkach(7miesięcy), później pracowałem przy logistyce odpadów - śmieci(1 miesiąc), nagle pojawiła się szansa pracy w zawodzie ale za 1/3 tego co miałem zarabiać (czyli minimum). Zdecydowałem się i dziś wiem że inaczej nie mogłem postąpić. Mając trochę doświadczenia i zmieniając pracę parę razy szybko(16miesięcy) doszedłem do średniej krajowej. Obecnie (po 5 latach) mam za sobą 7 firm, trzykrotny pobyt na kuroniu (max.1miesiąc), stałą pracę i dwukrotność średniej krajowej.Dzięki pracy w kilku firmach doceniam obecne warunki pracy i nie szukam kolejnych ofert. KAŻDY MOŻE UPAŚĆ, IM SZYBCIEJ SIĘ Z TEGO OTRZĄŚNIE TYM ŁATWIEJ Z TEGO WYJDZIE- NIESTETY NIE KAŻDY TO POTRAFI. Niekiedy potrzeba też trochę szczęścia.

Też przez to przeszłam - półtora roku stresu, utrzymywania domu, bo on honorowy, do gorszej pracy nie pójdzie. Wysiadałam psychicznie, na zmianę prosiłam, tłumaczyłam, robiłam awantury. Nie ma nic gorszego niż facet pętający ciągle się po domu - i mimo, że niby coś w nim robił, to wolałabym wziąć to na siebie, a żeby on normalnie pracował. Teraz, po moim stanowczym postawieniu sprawy, pracuje w innym mieście, co prawda za psie pieniądze rzędu 1500 zł/mies., ale za to - chyba w nagrodę za te ostatnie miesiące - widujemy się tylko w weekendy i jest super.
A wniosek mam taki, że i tak wszystko zależy od kobiety, wszystko spada na jej głowę - nawet decyzja partnera o podjęciu nowej pracy.

[quote user=~Opowiastka]o bogatych świniach tego świata. Zarabiał kilka średnich pensji a pracownicy szeregowi ledwo mieli na chleb. Dobrze bogatej świni=niech poczuje co to znaczy gdy z dziećmi nie stać jechać nad morze itp.[/quote

W pełni sie zgadzam..jacy ci mezczyźni biedni..nie bedzie kasy na wyjazdy do Egiptu...taksówka na wizyte do lekarza! a tramwajem czy autobusem nie łaska?na obiad frytki z karczochami..nowe meble z debetu na koncie...jaki dramat!!! frytki to chciałabym zjeść choć raz w tygodniu i zyc w takim domu ,jak mają...jak ma sie fochy,ze za "głupie" 3 tysiace sie nie weźmie pracy,to tak jest...zauwazyłam,ze młode pokolenie ma bardzo wygórowane mniemanie o sobie...wręcz gardzą tymi,co zarabiaja po 1000zł na miesiąc...nazywaja ich nieudacznikami...
Ale prawdą tez jest,ze w takich chwilach wszystko spada na kobiety-panowie sa tylko wtedy mocni,jak wszystko idzie po ich mysli...jak sie wali,to chowają głowe w piasek i narzekają,ze cały świat jest przeciwko nim...obwiniaja nawet swoje zony..
brak prawdziwych męzczyzn..kiedys niepowodzenie było motorem do działania,kolejnym zadaniem do pokonania...teraz lepiej usiaść i płakac..

upadek z wysokiego konia bardzo boli - sam spadłem z wysokiego. Można zarzucić tej historii, że jest za mocno "fabularna". Poza tym "polega na prawdzie". Rola kobiety w takim momencie jest prosta ale trudna: empatia, wsparcie i co najtrudniejsze: wytrwałość. Dla faceta jeszcze prostsza i jeszcze trudniejsza: weź się w garść i nie użalać nad sobą. Skutki takiego upadku trzeba bardzo długo rehabilitować. Czy to na zachodzie czy u nas, to boli faceta. Wg mnie u nas jest gorzej, gdyż rynek pracy jest bardzo "wąski". Jest mała rotacja. Mało ofert - zwłaszcza w tych wyższych segmentach. Ludzie są (jak również ten bohater) przyspawani do stołków przez długie lata. Wpisywali się tu ludzie, którzy (z całym szacunkiem dla nich) nie mieli adekwatnej sytuacji do bohatera tej historii - raczej pracowali na niższych stanowiskach i nie tak długo w jednej firmie. Im jest łatwiej przełknąć porażkę oraz ławiej znaleźć nową pracę.

nooo tekst:
To ja zarabiam, stać mnie!" - nie była mu dłużna ...
to mnie powalił .. jak facio zarabiał kasiure to laseczka go wspierała i była dobra dla niego.
Jak stracił pracę to pokazały laski co to był za związek .... echhhh

Mężczyźni jednak mają przerąbane. Muszą odnosić sukcesy w pracy, dużo zarabiać. Kobiecie może się nie udać, mogą ją zwolnić, a ona i tak zna swoją wartość. Mężczyźni cale życie poświęcają pracy. Kobieta ma zróżnicowanie- macierzyński, pobyt ze swoim maleństwem, potem powrót do pracy. Kobieta może się wypłakać , wygadać. Facet, nawet jak traci pracę, uważa , że wszystko jest ok. Nie przyzna sie do emocji.

Mężczyźnie nie wypada być na utrzymaniu kobiety, kobieta- nie zrobi z tego problemu, gdy taka sytuacja się zdarzy.

Wolę być kobietą :)

JA PO STUDIACH MAM INŻ GEODETĘ(SPECJALNOŚĆ GEODEZJA ROLNA I WYCENA NIERUCHOMOŚĆI), OBECNIE PRACUJE W KANTORZE U SIOSTRY -I JESTEM NA STAŻU ZA OK 800ZŁ/MSC.PRACY W ZAWODZIE NIE MOGĘ ZNALEŚĆ W TYM MIEŚCIA GDZIE MIESZKAM, PRACUJE W KANTORZE -BO MAM KASJERA WALUTOWO-ZŁOTOWEGO ZROBIONEGO, A W JESIENI WYJEŻDZAM DO PRACY SEZONOWEJ DO NORWEGII(2MSC PRACY OK 16TYS ZŁ) WSZYSTKO W DOMU SAM ROBIE TJ.SPRZĄTANIE PRANIE PRASOWANIE ITD.JESTEM KAWALEREM(27 LAT), ALE NIESTETY WNIOSEK JEST JEDEN-WOLĘ BYŚ SAM NIŻ Z KOBIETĄ(BO I TAK NIE MOGĘ, I NIE MAM CZASU JEJ ZNALEŹĆ), DLATEGO ŻE ONE NIESTETY PATRZĄ PRZEZ PRYZMAT TYLKO KASY, I NIC WIĘCEJ,IM WIĘCEJ ZARABIASZ TYM BARDZIEJ ONA CIĘ KOCHA-DLACZEGO TAK JEST?