Solo i wesoło (6)

Jestem jedynaczką i byłam wychowywana pod kloszem. Ciągle tylko nade mną drżeli, żeby jakaś krzywda mi się nie stała. Najlepiej było, jak siedziałam w domu - wtedy mieli mnie ciągle na oku i mogli obserwować każdy krok. Ciągle słyszałam, że "mają mnie tylko jedną" i nic mi nie było wolno...

Mieć dużo starsze rodzeństwo (11 lat różnicy) to też prawie jak być jedynakiem. No bo sami dorośli w domu.

Jestem jedynaczką.Jestem wdzięczna swoim rodzicom, że nie trzymali mnie pod kloszem.Odkąd pamietam obracałam się wśród rówieśników:na podwórku, na koloniach, w szkole , na zajęciach dodatkowych,które sama wybierałam.Teraz, jako dorosła nie jestem samotna, potrafię wyjść z inicjatywą, nawiązać nowe kontakty.Lubię być wśród ludzi