Związki a la patchwork (15)

gdzie znaleźć cały artykuł online?

No i co, pukają też się razem w trójkącie tak po przyjacielsku? Masakra, czego to ludzie nie wymyślą. Niby chcą być ze sobą, ale nie są. Zdecydować się i zapomnieć. W takiej sytuacji jest jasne, że chodziło wyłącznie o jedno, a raczej o dwie rzeczy: pieniądze i łóżko.

komedia

Ech jakie madre komentarze!!! To jednak ludzie wiedzą jak zły jest rozwód i jaką wartosć ma rodzina. Nie dajcie się!

Jeżeli związek wygasł, nie ma sensu w nim trwać dla zasady. Ale szacunek się należy. Rzeczywiście, tak bywa, że ludzie się z czasem zmieniają i nieraz budzimy się po 13u latach koło męża czy żony, patrzymy na jego/jej twarz, plecy i zadajemy pytanie "kim ta osoba jest?". Kochamy się, ale kompletnie nie rozumiemy. Mówimy 2ma różnymi językami. Mieliśmy się "dotrzeć" z czasem, a nasze drogi są coraz bardziej od siebie oddalone. Nie czujemy przyjemności z bycia razem. Co dzień i od święta wspólnie idziemy na kompromis, zmuszając się do czegoś czego nie lubimy. W tym związku nie odpoczywamy, nie rozwijamy się, jesteśmy w sposób automatyczny zlimitowani. Zaczyna brakować poczucia humoru, uśmiechu, czystej radości. Dojrzała przyjaźń jest najlepszym rozwiązaniem, a wiele osób po rozwodzie po prostu rozkwita. Zwłaszcza kobiety. Nauczyły się w "starym" związku, że nie można całkowicie "poświęcać" się rodzinie, że Ona też jest ważna, że nie można rozleniwiać rodziny biorąc wszystko na swoje barki.
W polskiej mentalności rozwód jest tylko czymś negatywnym, a jest jedynie rozwiązaniem negatywnej sytuacji. Dostajemy drugą szansę na kreację siebie i swego życia, a nasze doświadczenia powinny nam w tym pomóc. I nie jesteśmy sami-zwłaszcza teraz, w dobie informatyki:) Teraz 50-60 latkowie umawiają się przez net i fajnie spędzają czas w kinie, czy na spacerach w ogrodach botanicznych i na spotkaniach o charakterze bardziej intymnym:)
Naszym limitem jest tylko nasz umysł i nasz strach i tendencja, żeby wszystko co nieznane widzieć w czarnych barwach.

Tak rozwód napewno jest lepszy od dramatu trwnia na siłę, dla dzieci,które już dorosły i... odchodza we własne życie.
Jedna z expar jest nam osobiście znana, nie miałem pojęcia o ich losie, podziwialiśmy kiedyś ich związek! Teaz żałuję, że my nie potrafiliśmy w odpowiednim momencie "uratować "reszty życia. Teraz ?? trochę jesteśmy starzy już mimo, że ja przynajmniej udaję przed sobą, że jest inaczej.
Oczywiście przykro mi i fatalnie czuję się z tą utratą przeszłych relacji i wyrządząnych przez to wzajemnych krzywd, ale cóż człowiek kiedyś był młody, naiwny, wierzył w ideały i mówił sloganami a życie wszystko bezwzglednie weryfikuje !!

Wygląda to jak artykuł promocyjny jakiegoś prawnika od rozwodów. Reklama, pokazująca jak to dobrze zostawić dotychczasowe życie, z którym nie umiemy sobie poradzić, i zacząć wszystko od nowa. Bo ucieczka od problemów, zamiast rozwiązywania ich, jest taka prosta.
Kiedy namieszamy sobie w życiu, narobimy bigosu i bałaganu, to najłatwiej jest uciec, przenieść się w inne miejsce.
Czemu tak nie robimy w innych sferach życia? Czemu sprzątamy po sobie w mieszkaniu, zamiast narobić syfu i wynieść się w nowe miejsce?
Oczywiście życie nie jest proste i potrafimy w nim napsuć, wiem coś o tym. Ale może jeśli potrafimy posprzątać i wyremontować mieszkanie, żeby nam się w nim lepiej żyło, to zmierzmy się też z remontem związku, zamiast krzywdzić siebie nawzajem, dzieci, znajomych dookoła. Bo związek rzutuje na całe życie, jest elementem tego jak je przeżyjemy. Nie chodzi o to, żeby zrobić w życiu wszystko, czego się pragnie, ale żeby umrzeć w poczuciu że się przeżyło życie uczciwie i dobrze.