Bliskie spotkania III stopnia (34)

Okropna sytuacja dla kobiety. Chyba byłoby mi szkoda życia na takie ścieranie z pasierbami. Lubię dzieci ale chyba nie poradziłabym sobie w takiej sytuacji. Tylko współczuć.

Bo najpierw trzeba sprawdzić czy dzieci Ciebie akceptują. Fascynuje mnie to, że często tatuś czy mamusia znajdują sobie nowego partnera i nawet im do głowy nie przychodzi aby zapytać dzieci co o tej osobie myślą. Ciekawe jakbyście wy zareagowali jakby ktoś wam do domu sprowadził całkowicie obcego człowieka i powiedział - od dzisiaj żyjesz z tą osobą, masz jej słuchać we wszystkim i szanować.
Często drugi biologiczny rodzic dzieci żyje, tyle że jest po rozwodzie.

Jak dla mnie to czy się rozwiedliście czy nie, to nadal jesteście rodzicami. I zanim dzieci nie skończą 18 lat powinniście nie wiązać się z nowymi partnerami a przynajmniej nie sprowadzać ich do domu. To nie jest wina dzieci żeście się rozstali z poprzednim partnerem (albo że umarł) i nie róbcie im czegoś co by i dla was było bardzo nieprzyjemne.

~jaBo najpierw trzeba sprawdzić czy dzieci Ciebie akceptują. Fascynuje mnie to, że często tatuś czy mamusia znajdują sobie nowego partnera i nawet im do głowy nie przychodzi aby zapytać dzieci co o tej osobie myślą. Ciekawe jakbyście wy zareagowali jakby ktoś wam do domu sprowadził całkowicie obcego człowieka i powiedział - od dzisiaj żyjesz z tą osobą, masz jej słuchać we wszystkim i szanować. Często drugi biologiczny rodzic dzieci żyje, tyle że jest po rozwodzie. Jak dla mnie to czy się rozwiedliście czy nie, to nadal jesteście rodzicami. I zanim dzieci nie skończą 18 lat powinniście nie wiązać się z nowymi partnerami a przynajmniej nie sprowadzać ich do domu. To nie jest wina dzieci żeście się rozstali z poprzednim partnerem (albo że umarł) i nie róbcie im czegoś co by i dla was było bardzo nieprzyjemne.


Jak możesz cos takiego wogóle pisać. Postaw sie w sytuacji samotnej matki bądź ojca. Czy przez wszystkie te lata (do 18 dziecka)mają z wszystkim "walczyć" sami, nie zasługują na pomoc, wsparcie drugiej osoby i przede wszystki miłość??? Dziecko chyba też będzie miało lepiej gdy będzie miało oprócz biologicznego rodzica kontkt z kimś innym. Sama mam taką sytuację: Związałam się z mężczyzną który z poprzedniego małżeństwa ma 10-cio letnią teraz dziewczynkę. Jej matka jest za granicą, przyjeżdza rzadko i na krótko. Czy taka dziewczynka nie potrzebuje wsparcia i obecności kobiety której może zapytać o różne sprawy z którymi raczej do ojca nie pójdzie, podglądać jak sie malować, ubierać, jak robić różne zarezerwowane dla kobiet czynności. Przyznam że nie zawsze jest różowa ale obie sie staramy żeby było jak najlepiej.

jeśli nie potrafisz uszanować czyjegoś dziecka i znaleść z nim kontkakt...lepiej od razu zrezygnuj z posiadania dzieci ponieważ jeśli tu sobie nie radzisz to z biologicznym dzieckiem też sobie nie poradzisz...więc proponuję życie singla...bez potomstwa...z duża ilością parzenia się...

a co ma macierzyństwo do opcych dzieci??? wlasne dzieci maja do ciebei wiekrzy szacunekniż przyszywane i wcale nie jest tak ze jak z nimi sobie nie radzisz to i nie poadzisz sobie z wlasnymi.

A ja się z Wami nie zgadzam. Mam 16lat i kilka lat temu (bodajże w 5 podstawówce) mówiliśmy o rozwodach. Wtedy doszłam do wniosku że pomimo tego, że kocham moich rodziców i ich rozwód byłby dla mnie ogromnym ciosem, bez sensu byłoby gdyby przeze mnie musieli żyć z ograniczeniami, lub co gorsza ukrywać się ze swoją nową miłością. Albo jeśli ktoś twierdzi, że dla dobra dziecka rodzice nie powinni się rozstawać. No dobra - ale gdzie wtedy ktoś widzi dobro dziecka? Sugerujecie, że wysłuchiwanie codziennych kłótni i czucie coraz bardziej napiętej atmosfery jest lepsze dla dziecka? Nie dziękuję - lepiej mieć dwóch szczęśliwych i kochających rodziców osobno niż sfrustrowanych razem... A wracając do tematu... Dlaczego dziecko ma być ponad rodzicem? Nie powinno być ani tak, ani na odwrót. Jak dla mnie te dzieciaki, które z góry zakładają, że macocha jest "be" i odrzucają wszelkie jej starania, a nawet prowokują, są poprostu zwykłymi egoistami. Każdemu trzeba dać szansę, tym bardziej jeśli miałoby się to przyczynić do szczęścia osoby, którą kochamy - prawda? Bo co to za miłość jeśli dbamy tylko o własne szczęście i własne "widzimisię"? Rodzic też ma prawo do szczęścia i miłości.

mam pytanie,
moi rodzice rozstali się 10 lat temu, tata zamieszkał z "pewną panią", która przez te wszystkie lata starała się zaskarbić moją miłość i zaufanie, co poniekąd jej się udało. Lubię ją, choć wiem, że to przez nią rozpadło się małżeństwo moich rodziców. Mój tata i Ona nie są małżeństwem, żyją w nieformalnym związku. Ona kupuje mi prezenty i zawsze pamięta o wszystkich świętach czy urodzinach. Czy powinnam złożyć jej dziś życzenia z okazji dnia matki?

Moji rodzice nie rozwodza sie lecz czasami kluca sie o np. pieniadze sprzatanie Bardzo sie wtedy denerwuje i dzwonie do babci lecz od prawie 2 lat moja babcia nie zyje ( czuje jak by to ona umarla wczora ) wiec musze radzic sobie sama Zdaje sobie sprawa ze moji rodzice nie kluca sie strasznie ale poprostu tego nie lubie a w szczegulnosci jak moja mama wybacza tacie na 2 dzien a ja wtedy nie odzywam sie a ni do niej ani do taty co potem o ni obrarzaja sie na mnie
mama wiele razy myslala o rozwodzie ale tata przychodzi i ja caluje i jest wszystko OK

mam pod opieka dzieci partnera.. takich zwzków nie polecam nikomu. nigdy dobrze nie bedzie,,a ktos kto twierdzi inaczej to w takich układach nie był i głupoty gada