Wielozadaniowa (68)

~IzabellaA ja wybrałam życie bez dziecka, ciężko zrozumieć dlaczego ludzie decydują się na taki kierat, brak chwili dla siebie, a jak się taki moment znajdzie to zaczynają się zadręczać - nie daję wystarczająco dużo mojemu dziecku, koszmar.

Zeby zrozumiec ten kochany kierat musialabys sie zdecydowac na dziecko. Nie jestem doskonala, nie jestem idealna matka, tak samo jak bohaterka artykulu,ale na nic w swiecie nie zamienilabym tego co przezylam rodzac dziecko i tych wszystkich wspanialych chwil,ktore wiaza sie z rozwojem dziecka. Ludzie w dzisiejszych czasach to straszliwi egoisci. Licze sie ja, moje potrzeby, samorealizacja. Gdyby tak nasze matki myslaly,to dzisiaj nas by nie bylo,a w sumie wszystko co na tamte czasu zobaczyly, osiagnely zawodowo, to wszystko dzis nie ma znaczenia. Tak samo jak za kilkanascie lat twoje ksiazki przeczytane, teatry obejrzane, czy widziane egzotyczne kraje nie beda mialy znaczenia,bo ty bedziesz sama. Zwiazki sie koncza, znajomi wyjezdzaja, zakladaja rodziny, umieraja,a twoje dziecko dla ciebie zawsze bedzie wazne i zawsze bedziesz z nim zwiazana jak z nikim innym.

Pięknie powiedziane Pani Agnieszko.

I to nie prawda, że nasze życie jako kobiety się kończy. Książki czytam, chodzę do kina (najczęściej do kina dla mam, z dzieckiem, ale chodzę), organizuję imprezy. Może sama nie wychodzę na spotkania ze znajomymi za często, ale mi tego nie brakuje, wolę spotkanie w grupie, także z mężem. Pracuję z domu, niewiele, ale zawsze. Na pracę czas zawsze się znajdzie, a na rodzinę...

Trudno oprzec sie wrazeniu, iz powyzszy artykut to nieprawdziwa, standardowa historia. Czytajac pierwszy akapit, juz mozna przewidziec zakonczenie.

zmyślone brednie.

"Wezmę dodatkowy projekt" - a co to w korporacjach przestali płacić pensji i można robić na akord ? Pensja szczebel niżej niższa tylko o 30%, to kolejna brednia.

Wpadamy z jednej skrajnosci w druga. To media i tego typu artykuły zniewalaja kobiety , powoduja syndrom winy , niska samoocene bo:
z chwila urodzenia kobieta staje sie niewolnica .
Moi rodzice , podział on i ona. Po latach , on zamienia na młodszy model bo on jest nienowoczesna i brakuje tematów z nia do rozmów / szara , nijaka, zatroskana . Wiecznie to samo , lsni czystoscia , dzieci jak maliny - niekłopotliwe, po pracy goracy posiłek i wszystko pod tatusia bo ciezko pracuje - ha,ha,ha/
Ona zaczyna zycie od nowa w tym : podjecie pracy , dzieci , dom i smieszne alimenty . Ona : psycholog zycia , pracownik , matko-ojciec, ekonomista , analityk, strateg ,logista, finansista , Marycha domowa . Dzis to kim jestesmy zawdzieczamy mamie . Nalezy zauwazyc , ze kiedys nie było takich madrych zabawek , zywnosci , pampersów itd . Gotowanie : gar i łycha .
Kobieta w zadnym wypadku nie powinna oddac sama siebie do dyspozycji rodziny . Powinna byc niezalezna finansowo i cały czas czynna zawodowo.
Mozna pogodzic wszystkie czynnosci ale madrze i z rozwaga . Małzenstwo to ON+ONA . Dziecko maja strony . Po urodzeniu rola wiodaca nalezy do matki ale przy wspoludziale meza . Cofamy sie do czasów "kamienia łupanego" On Apollo /nieraz mierny/ , ona to dodatek . Tak juz nie bedzie , my kobiety idziemy z duchem czasu .
Dziecko , maz , dom, rozrywka, teatr, film , narty, praca przy wspoldziałanie meza to nie himery "głupich bab" , to dobry układ i partnerstwo , rokujace na trwały zwiazek . To madrośc , ogromna praca , poswiecenie - bez przesady,wzajemne wsparcie , tolerancja itd

Nie mogę czytać takich artykułów. Ja spakowałam siebie i 3-letnie bliźniaki i odeszłam. Bez pracy(wtedy) i z kiepskimi alimentami(miesiąc później). I daję radę. Choć nie mam ani mamy, ani pomocy domowej. Mam za to brata i kilka znajomych, którzy pomagają gdy tego potrzebuję. Po trzech latach bycia na swoim(tzn. nie w swoim, o którym marzę, ale cieszę się że mam gdzie mieszkać), sama, mam chęć kogoś poznać. Bo nawet nie wiecie jak mi ciężko. Chcę i mogę.

~Zuzanna33Bez pomocy sie nie da, swiat jest tak skonstruowany ze kto ma dzieci ten ma problemy ze wszystkim . Poczowszy od pracy poprzez pieke nad nimi konczac na wszystkim innym. Po 2 latach or urodzenia dziecka wysiadam, wlasnie szukam sobie osoby do sprzatania w moim domu i czasami przypilnowania dziecka gdy mamy potrzebe gdzies isc i cos zalatwic (naszych rodzicow nie ma ) .
2 lata wiecznej bieganiny , stresu i wiecznego braku czasu. Koszmar, miejmy nadzieje iz pomoc domowa ktora wzielam pomoze mi to pretwac.
a co sie martisz szybciej schudniesz ale uazaj na te zisy po schudnieciu :p

a mój zięć doktor uciekł do mamusi, zostawił żonę z dwiema córkami urodzoną w styczniu br. i 3-latkę; zero odpowiedzialności za dom i rodzinę, za dzieci; u mamusi dostał bez zadnych obowiązków wikt i opierunek, no i nareszcie poczuł się wolnym człowiekiem. W domu ciężko pracował wynosił śmieci co drugi dzień, trzymał pilota od telewizora i zmieniał kanały, nawet z dzieckiem nie wychodził na spacer, zmęczony; u mamusi sobie odpocznie

~EWELINAjestem matka 2 i 4 letnich corek. siedze w domu,maz pracuje ale ciagle małłło,brakuje do wszzystkiego i jak tu siedziec i nie isc do pracy !!! brednie jakies wypisuja ludzie!!
pewnie tez bym chciala zeby nam placili kupe kasy za wychowywanie dzieci jak w irlandi -to praca "gorsza" niz nie jedna !
ale tez cudowna :) wkoncu to nasze dzieci :)
moje motto to- odchowac do pszedszkola i isc do pracy inaczej bedzie ciezko przez cale zycie finansowo oczywiscie a i wsumie od finansow sie kłotnie zaczynaja takze drogie mamy spelniajcie sie zawodowo :)
nie narzekaj tylko doceniaj "male radosci dnia codziennego" hihi